de nieuwe Uri Geller, dancing queen, Idols, so, you wanna be a popstar, sterren dansen op het ijs en ga zo maar door. Op dit moment zijn er heel veel programma’s waarbij afvallen een belangrijk deel van het geheel is. Binnenkort start ook “de afvallers XXL” en daarbij zal “wegstemmen” of “afvallen” weer een grote rol spelen.
Afvallen. Door al die programma’s krijgt dit woord ontzettend veel lading. Elke week wordt een deelnemer door een jury beoordeeld en degene, die niet goed genoeg is valt af. Of je hebt te weinig laten zien of je bent niet sterk genoeg of je bent te weinig afgevallen of je zingt of schaatst niet mooi genoeg.
We hebben met z’n allen blijkbaar een grote behoefte om gekeurd te worden en we willen allemaal voldoen. Ons wankele zelfbeeld wordt in de handen gelegd van de keurmeesters. Maar in plaats van dat we er een goed gevoel aan overhouden, blijft maar een handje vol mensen met dat goede gevoel over. Velen zijn afgevallen, afgekeurd.
En boos dat we dan zijn op de jury! Of gedesilusioneerd. Het beeld van onszelf spat uiteen. We zijn niet zo goed als we dachten. We horen bij de afvallers. Afval dat ben je dan. Wat over is al het “goede” eruit is gehaald. Afvallen is verliezen! helaas, vaak niet de kilo’s. Het lijkt er meer op dat we ons zelfvertrouwen en onze waardigheid verliezen. In ieder geval we verliezen……en daar gaat het toch om bij afvallen?
Zo zijn we met z’n alle lekker aan het afvallen. Leve de jury! Kan ik ergens via een SMS-je op mezelf stemmen?
Waarom ik over overgewicht schrijf? lees mijn missie.
