Zoals ik al eerder schreef, we hebben die extra kilo’s nodig. Onze bescherming in een extreme wereld. Steeds vaker blijkt, dat onze hele natuur zo is ingesteld dat we erop gericht zijn het overgewicht te behouden. Ouders zien niet dat hun kinderen dik zijn. Uit onderzoek blijk dat de meeste ouders met dikke kinderen hun kinderen een prima gewicht vinden hebben. Ze zien het overgewicht niet, kúnnen het niet zien. Ze zien alleen dat wat noodzakelijk is wat ons in leven houdt. Die ouders bereik je dan ook niet met afval campagnes.
Helaas werkt het zo, dat men pas iets aan het “probleem” wilt doen, als men klachten krijgt. Als we doorgeschoten zijn in ons gedrag en ons gewicht. Als de natuurlijke bescherming extreme vormen aangenomen heeft en de reden voor die bescherming meer in ons denken zit dan daadwerkelijk in ons dagelijkse leven te merken is. Alsof we met een bankstel een mug willen doodslaan.
Maar dat bankstel zijn we dan al wel geworden. Natuurlijk is overgewicht in extreme mate een groot probleem. Maar daar kan geen verandering in komen als wij met z’n allen nog steeds van muggen olifanten maken. In onze gedachten leven we in een niet zo vriendelijke wereld. De maatschappij verhardt en polariseerd. Er is veel individualisme en een ikke ikke en de rest kan stikken-mentaliteit. Hele groeperingen staan tegenover elkaar. Film en tegenfilm.
Hoe ”erg” of “ernstig” is dat allemaal? En is dat echt allemaal waar? Is het allemaal zo extreem? Is jouw olifant wel een olifant? Is een krant niet genoeg? Ach, wat zou ik me druk maken om één mug…..is die mug er wel?
Waarom ik over overgewicht schrijf? lees mijn missie.
Michiel Fondse, www.praktijkdebron.nl
