De rol van bewegen bij afvallen

Via het convenant overgewicht kreeg ik onderstaande informatie:

Basisschoolkinderen die meedoen met Lekker Fit! hebben minder last van
overgewicht. Uit onderzoek blijkt dat overgewicht bij basisschoolkinderen
uit de middenbouw met 4,6 procent is gestegen. Bij dezelfde groep die
meedoet met Lekker Fit! steeg het overgewicht maar met 1,1 procent.

Wat staat er nu werkelijk? Is sporten nu een prbaat middel tegen overgewicht? Is bewegen het antwoord op dikker worden?

Nee, dat staat er niet. Al is de opzet van het stuk zo geschreven dat het een positieve uitkomst lijkt. Het overgewicht steeg bij de bewegende groep MAAR 1,1%. Dus geen vermindering! Een mindere stijging! Bij beide groepe was er een stijging van het gewicht. Bewegen heeft dus invloed op het verminderen van de stijging!! Niet op vermindering van het gewicht op zich!

Bewegen zet het lichaam aan tot calorieverbranding. De “winst” van veelvuldig bewegen en sporten is slecht 100g gewichtsverlies per week maximaal. Er kan zelfs een toename van gewicht ontstaan doordat de spiermassa toeneemt. Voor een prettig gevoel op de weegschaal is sporten geen verstandige keuze.

Bewegen is geen goede manier om af te vallen. Bewegen is wel een basisbehoefte van ons lichaam. Een lichaam wat niet beweegt gaat allerlei stoornissen vertonen. Bewegen is onze natuurlijke staat van zijn. Bewegen is dus noodzakelijk voor een gezond lichaam. Bewegen is niet zozeer een middel om af te vallen, bewegen is een basisvoorwaarde voor het afvallen.

Het minder bewegen is vaak een gevolg van het feit, dat mensen niet meer de moeite nemen om te bewegen. Dat mensen niet meer de moeite nemen om aan hun basisbehoefte te voldoen. Blijkbaar zijn andere zaken belangrijker of in ieder geval vinden ze zichzelf niet de moeite waard om in te investeren. En daar zit een groot probleem. Met vindt zichzelf niet de moeite waard. ( ik laat even de gemakzuchtige moderne mens buiten beschouwing. Deze mensen veranderen pas hun leefstijl als er complicaties komen. Zij hebben niet zozeer een lage zelfwaardering, maar verkiezen te leven voor het gemak en gaan voor verleidingen en een snelle behoeftebevrediging).

Mensen met een lage zelfwaardering weten heel goed dat bewegen en must is. Nu kan gaan bewegen een positief effect hebben op de zelfwaardering. Ga bewegen en ben trots op het feit dat je het gedaan hebt. Het voelt lekker en je laat zien dat je iets kan. Echter hier zit een grote “Maar” bij. Zodra men stopt met het bewegen vervalt men vaak terug op de lage zelfwaardering. Bewegen of sporten is sterk gekoppeld geweest aan de waardering en deze afhankelijkheid laat iemand in de illusie dat de zelfwaardering groter is geworden.

Deze is meestal gelijk gebleven en verbonden geweest aan de prestatie. Zodra men de prestatie niet meer kan of wil leveren, dan ervaart men dit als een mislukking en heeft dit een bevestigende werking op de lage zelfwaardering.

Werken aan een hogere zelfwaardering is nodig om ook het bewegen op te kunnen pakken zonder afhankelijkheid. Dan wordt bewegen weer gezien als een basisbehoefte van het lichaam, kan men er van genieten zonder prestatiedrang. Is er ruimte voor variatie zonder schuldgevoel of gevoel van mislukking. Dan wordt bewegen een signaal, dat je van jezelf houdt en dat je investeert in een gezond lichaam. Gewoon omdat je dat verdient. Niets meer en niets minder.

Dus denk nog maar eens goed na als je jezelf weer eens staat af te beulen in de sportschool. Vind je het echt de juiste weg? Wat zeggen de onderzoeken? Of blijf je geloven in deze al zo vaak betreden weg, die zijn diensten niet bewezen heeft? Geloof je echt dat je gaat lijken op de foto’s van de sporters om je heen?

Als je wil gaan lijken op die foto’s, dan wordt je in ieder geval niet jezelf. Maar die ander. Wil je dat?

Hartelijke groet, Michiel

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.