Gebruik afslankpil leidt tot zelfmoord

Vandaag las ik dit:

Inferieure afslankpil uit de handel.

Het farmaceutische bedrijf Sanofi-Aventis stopt per direct met de levering van de afslankpil rimonabant. De voorraad van apothekers wordt teruggehaald.

De maatregelen volgen op een advies van de Europese geneesmiddelenautoriteit EMEA, donderdag, om het middel niet meer te gebruiken. Reden: de balans tussen werking en bijwerkingen blijkt, ruim twee jaar na de introductie, ongunstiger dan gedacht. Patiënten vallen maar weinig af en krijgen twee keer vaker psychiatrische klachten dan gemiddeld –vooral depressies.

Tussen juni en augustus maakten bovendien vijf proefpersonen die rimonabant gebruikten een eind aan hun leven, tegen één patiënt die een nepmiddel slikte. Deze aantallen, op een totaal van 36.000 proefpersonen, zijn te laag om met zekerheid te zeggen of de pil de suïcides heeft uitgelokt. Maar gezien het beperkte nut van rimonabant neemt de EMEA geen risico.

En dat is toch schrikken. Pillen slikken om af te vallen en dan een verhoogd risico hebben op depressies en zelfmoordneigingen.

Ik ben van mening, dat niet de pillen die depressies en zelfmoordneigingen veroorzaken. Die depressie en eventueel aanwezige zelfmoordneigingen waren al aanwezig. Echter door geforceert af te vallen en niets aan de oorzaak te doen komen onderliggende problemen en oorzaken boven. Een depressie is geen gevolg van overgewicht. (Al lijkt dat vaak wel zo!!!!)  Eerder is het andersom. Veel mensen met overgewicht zijn latent depressief. Veel mensen met overgewicht kunnen de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven niet goed aan. Maar veel mensen met overgewicht doen wel alsof het goed gaat. Ze lachen veel, passen zich aan, doen gezellig mee. Van een depressie lijkt geen sprake. Vaak hebben met mensen met overgewicht zelf niet door dat ze depressief zijn. Vaak kennen ze de symptomen niet. Maar als ze zichzelf testen op een depressieschaal ( test) dan scoren ze vaak hoog.

Pillen tegen overgewicht. Door ze te “verkopen” als genees-middel wek je valse verwachtingen. Met pillen genees je niet van de oorzaken van overgewicht. Pillen kunnen slechts ondersteuning bieden aan hen die met ernstig overgewicht te kampen hebben. Pillen zijn symptoombestrijders.

En daarom is afvallen met alleen pillen en zonder goede begeleiding in mijn ogen gevaarlijk. Niet doen dus.

Al ben ik het dan niet eens met waarom ze de pillen niet meer op de markt willen, dat ze van de markt gehaald worden, omdat ze geen probaat middel zijn tegen overgewicht, onderstreep ik van harte. Ik heb niets tegen pillen, ook niet bij overgewicht. Als ondersteuning kunnen ze prima werken.

Het zijn vaak de mensen zelf, die snel en gemakkelijk af willen vallen. Ons eigen ongeduld houdt de mythe in stand dat overgewicht op te lossen zou zijn met pillen. Dat de farmacie daar op inspringt in logisch. Dat artsen in die gedachtentrent meegaan ook.  We willen helpen…..ook al weten veel artsen diep van binnen dat pillen nemen niet de oplossing is…maar ja wat moet je dan?

Er is een alternatief.

Hartelijke groet,

Michiel Fondse, coach bij overgewicht www.praktijkdebron.nl

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie

 

Voeding maakt ziek??!!

Ik lees dagelijks verslagen van onderzoeken, die vermelden dat bepaalde voeding ziekmakend is. Wat mij daar bij opvalt is dat niemand het met elkaar eens is. Zuivel is gezond, zegt de één, de ander roept dat het weer kankerverwekkend is. Vet maakt dik en is slecht voor onze aderen en de ander beweert weer dat vet zeer wenselijk is. Wat is nu waar????

Ik ben van mening, dat voeding ons niet ziek maakt ( en dus ook niet dik). Met voeding heb ik het dan over natuurlijke producten en geen chemische bedachte producten.

Echter: niet het voedsel maakt ons ziek ( en dik) maar ons oordeel over dat voedsel doet dat!!

Hoe eet jij je voeding? Met welke gedachte eet jij? Is er een stemmetje, als je een hap van je chocoladreep neemt, die roept, dat dit eigenlijk niet mag? Dat het hartstikke ongezond is of dat het schadelijk is voor je lichaam?

Er is niets mis met bijvoorbeeld chocolade. Helemaal niets. Zoals bij alles is teveel ( en dit is erg persoonlijk gebonden) natuurlijk ongezond. Dit geldt voor alles. Zelfs voor water. Als je te veel water drinkt heeft dit een negatief effect op je mineralenhuishouding ( natrium en kalium bv). Dit kan ernstige gevolgen hebben voor je spierfunctie, waarbij je hart de belangrijkste spier is. Nee, het is niet de chocolade die ons ziek maakt maar de “lading” waarmee we hem opeten.

Als we een hap nemen, die eigenlijk niet mag, dan eten we schuld! We doen iets wat “fout” is in onze of andermans ogen. Elke hap maakt ons schuldiger. Maakt van ons een misdadiger tegen onze gezondheid.

Als we een hap nemen van een product, dat bekend staat als ziekmakend, dan eten we angst! Angst dat we hierdoor ziek zullen worden. Het bevestigt dat ziekte ons overkomt en wij daar slachtoffer van worden. Het zelfherstellende vermogenvan ons lichaam wordt niet aangesproeken en deze “lading” is dus een minachting naar ons eigen lichaam.

Als we een hap nemen, waarvan we uit de boeken en bladen vernemen dat het de dagelijkse portiegrootte voorbij gaat, dan eten we sociale wenselijkheid en verlies van eigenheid. Immers, de boeken en de bladen schrijven voor het algemene publiek. Het is altijd onpersoonlijk. Het doet geen beroep op je gevoel van wat jij zelf nodig hebt aan voedingsstoffen. Jij als uniek mens.

Of eet je juist veel groenten, omdat dat moet? Het is immers gezond en je laat zien, dat je je verantwoordlijkheid neemt ten aanzien van je gezondheid. Besef goed dat ook hier een andere “lading” aan vast kan zitten. Ook hier kan de angst mee “opgegeten” worden, dat we anders ziek worden. De nadruk ligt in zo’n geval weer op de angst. En waar we ( onbewust) de nadruk opleggen, dat groeit. Ook het eten van groenten is in dit geval een minachting van de kracht van ons lichaam.

Nu ligt de focus in onze maatschappij zo nadrukkelijk op het oordeel over de voeding. Hierdoor maken we het onpersoonlijk en onnatuurlijk. Raken we de kennis wat gezond is en wat bij ons past kwijt.

Met ons gezonde verstand weten we best wat gezonde voeding is. Er is genoeg over bekend. En twijfel je, eet het dan op terwijl je er volledig van geniet!!!! Dan eet je in ieder geval vreugde!

En eet waar je zin in hebt. Dit vereist wel dat je volledig eerlijk bent! En dat je jezelf kent. Sta er eens stil bij als je trek hebt….zin in iets zouts..? Je lichaam geeft dit heel duidelijk aan. Chips kunnen die zoutbehoefte prima bevredigen. Leer weer te luisteren naar de signalen van je lichaam! Wordt je moe na het eten van iets, laat het dan de volgende keer.

Afvallen begint bij: Eet en geniet ervan!

En wees niet bang dat je je dan te buiten gaat aan te veel eten. Ik ken maar weinig mensen ( en zeker de mensen met overgewicht niet), die als ze te veel eten nog genieten! Dat gevoel kennen ze maar al te goed. Teveel eten is helemaal niet genieten!  Sla diëten over en leer te genieten van wat je eet!

Ben je je oordelen over voeding kwijt? Dan ben je pas afgevallen! Dan is eten gewoon eten. Zonder zwaarte!

Wat hebben we hier voor nodig? Ons gezonde verstand! En de vrijheid om verstandige keuzes te maken. Deze vrijheid is er niet altijd of wordt niet zo ervaren. Laat je daarin dan goed begeleiden. Ik heb hierin een alternatief.

Hartelijke groet,

Michiel Fondse, coach bij overgewicht www.praktijkdebron.nl

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.

Als dit de oorzaak niet is, wat dan wel???

Onderzoeken tonen steeds vaker aan, dat onze activiteit in de laatste 30 jaar niet noemenswaardig is veranderd. Met andere woorden: we bewegen nog net zo veel of weinig als we al 30 jaar doen. bewegingsarmoede wordt nog steeds aangemerkt als één van de “oorzaken” van de toename van met aantal dikke mensen. Hieronder een stuk, die hier over gaat:

Toename obesitas niet veroorzaakt door afname activiteit

De fysieke activiteit van inwoners van de Verenigde Staten en West-Europa is de afgelopen dertig jaar niet afgenomen. Het dagelijks energiegebruik van mensen in de geïndustrialiseerde landen verschilt, na correctie voor lichaamsgewicht, leeftijd en geslacht, niet significant van dat van inwoners van de Derde Wereld, en ook niet van dat van in het wild levende landzoogdieren. De recente obesitasepidemie is dus uitsluitend te wijten aan de toegenomen energie-ïnname uit de voeding.

 

Sinds de jaren ‘80 van de vorige eeuw is de prevalentie van obesitas in de Verenigde Staten en West-Europa dramatisch toegenomen. Als verklaring wordt vaak gewezen op de afname van de fysieke activiteit. Wij hebben sterke aanwijzingen dat deze verklaring onjuist is.’ Dit zegt prof. Klaas Westerterp, hoogleraar Humane Energetica bij de vakgroep Humane Biologie van de Universiteit Maastricht. Westerterp en zijn collega prof. John Speakman uit Aberdeen beschrijven deze aanwijzingen in een recente publicatie in het International Journal of Obesity (1).

Ik benadruk dit al jaren. Het ligt niet aan onze beweging. Uiteraard is weinig beweging ongezond, maar hierdoor worden we niet meteen dikker. Wel geeft weinig beweging een signaal aan het lichaam wat zoiets betekent als : het is koud buiten, want er wordt weinig bewogen, dus zorg voor extra lichaamsvet/ isolatie!!! Organismen, die het koud hebben gaan als vanzelf minder bewegen om lichaamswarmte te sparen. Maar ons lichaam kan niet zelf kijken of er wel echte kou is. Nee, dat reageert op weinig bewegen met diezelfde reactie. Vasthouden dus, energie besparen, opslaan en isoleren. Ontzettend efficient.

Maar dit artikel beschrijft eigenlijk dat we nog net zo veel bewegen. Dit kan dus een enorme toename van dikte niet verklaren. Maar wat dan wel? Het artikel is hier duidelijk over: De recente obesitasepidemie is dus uitsluitend te wijten aan de toegenomen energie-ïnname uit de voeding.

En hier ben ik het volledig mee eens. Onze lichamen zijn meer en meer aan het hamsteren. Aan het opslaan. Enerzijds omdat we onszelf niet alleen lichamelijk in de kou laten staan, maar ook emotioneel en mentaal.Het lichaam reageert precies het zelfde als we ons b.v. emotioneel te kort doen. Overtuigingen als “ik ben niet goed genoeg” laat ons lichaam alleen maar een tekort ervaren. Geestelijke kou of armoede.

Anderzijds eten we veel geraffineerde gemanipuleerde voeding, met een vaak lage calorische waarde. Of voeding met een laag suiker-, dan wel vet gehalte. Dit is een grote boosdoener voor ons overgewicht. Suikers en vet heeft het lichaam nodig. Eet je voeding met weinig vet, dat zal het lichaam om meer vragen( zeker als er lichamelijk, emotioneel en mentaal een kou, schaarste is). Het lichaam “vraagt” dit door een honger signaal. Het wil meer! Daar kunnen we haast niet omheen. Dit is een biologische prikkel, die oersterk is. Het is immers verbonden aan de angst om dood te gaan. Zonder eten en drinken zijn we binnen een week dood en dat wil het lichaam niet! Maar met dit extra eten geven we het lichaam misschien wel de juiste hoeveelheid vet, maar dit gaat vaak gepaard met bv extra koolhydraten. En daar was eigenlijk al een genoeg van. Maar geen nood: in dit geval kan het als reserve wel opgeslagen worden, want de kou is vaak nog niet uit de lucht. Zie daar: we komen aan!

Belangrijk is om ook te noemen, dat als we zoetstoffen eten, dat het lichaam wel registreert, dat er suiker wordt geproefd, maar dat we geen calorieën aan het lichaam geven. We foppen het lichaam. De hersenen op hun beurt willen die calorieën wel gaan verbranden.Op het moment dat de hersenen signaleren dat die er dan niet zijn, zal er weer een honger signaal worden geproduceerd, om toch de taak van verbranding te laten gebeuren. Dus ook dan eten we meer dan we eigenlijk nodig hebben. Het lichaam en de hersenen zijn in de war.

Afvallen is in veel gevallen een reactie op het weer normaliseren van je voedingsgewoonte. Met regelmaat en matig eten, met liefde en aandacht eten, gezonde producten en de echte voeding eten! Echter zolang er op enig terrein een “kou” blijft bestaan, zal de hongerprikkel blijven en is het volhouden van je gezonde voedingpatroon een helse klus. Weet wel: je wint het niet van de lichamelijke oerkrachten! Hoe graag je ook wilt.

Dit is vaak het punt waar veel mensen met overgewicht op uit komen. Met een goede intentie en met de kennis van gezonde voeding het toch niet kunnen volhouden. En wie geef je dan de schuld? Jezelf! Jij bent zwak! Hou je niet genoeg van jezelf? Zal wel, anders lukt het toch?

Dit is niet waar! Mensen met overgewicht, die ik ontmoet, hebben er heel veel voor over om gezond te leven. Zij doen dit niet als ze niet (een beetje) van zichzelf houden. Natuurlijk is hier ook nog veel winst te halen, maar dikke mensen zijn vaak enorm actief en berokken met hun overgewicht. Zeker niet zwak of ongediciplineerd!

Vaak zijn ze zich nog niet bewust van de biologische oerkrachten, de werking van je lichaam, hun persoonlijke “kou”. Door hier weet van te krijgen merken ze, dat ook zij kunnen afvallen. Niet langer gevangen in je oude patronen.

Hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.

Sporten en overgewicht

Vandaag las ik dit:

Scholieren zijn meer gaan sporten
Uitgegeven: 8 oktober 2008 16:43

Leerlingen in het basisonderwijs zijn meer tijd gaan besteden aan buitenschoolse sportactiviteiten dan in 1994. Dat blijkt uit de balans Bewegingsonderwijs die vandaag door Cito is uitgebracht.

In vergelijking met 1994 is het percentage leerlingen dat zeer actief is in de buitenschoolse sportactiviteiten in 2006 gestegen van 23 naar 40 procent!

Een positive ontwikkeling. Kinderen bewegen meer! Gestegen naar 40 %. Uiteraard betekent dit dat 60 % dit nog niet doet. Echter het overgewicht vraagstuk is hiermee niet opgelost. In tegendeel het aantal kinderen met overgewicht neemt alleen maar toe. Het onderzoek vertelt ook dat de prestaties van kinderen met een lage BMI beter zijn dan kinderen met een lage normale of hoge BMI. En daar schuilt natuurlijk een gevaar in. ( overigens niet echt verrassend)

Bewegen is nodig voor een goede gezondheid. Maar daar waar sporten gekoppeld wordt met prestatie ( helaas gebeurt dat heel erg vaak en ook dit stuk koppelt BMI aan prestatie) wordt sporten niet interessant voor kinderen met overgewicht. Waar voelen ze zich het minste?? Juist op het sportveld. De ander is sneller, loopt harder, springt verder etc. Alleen heel zelfverzekerde dikke kinderen zullen zich hierbij niet minder gaan voelen.

Investeren in sporten om overgewicht te verminderen heeft nog al wat extra kanten. Ook hierbij komt het er op neer, dat het gaat om de eigenwaarde. Als die groter wordt, dan is gaan bewegen een stuk minder moeilijk. Als je jezelf meer waard vindt, zul je gemakkelijker inversteren in bewegen of sporten. Niet om te presteren, maar omdat je het waard bent, omdat je jezelf een gezond lichaam gunt.

Alleen focussen op sporten zal op termijn missschien meer kinderen laten sporten, maar zal de kinderen met overgewicht, naar alle waarschijnlijkheid, niet helpen. Zonder een goede persoonlijk begeleiding kan dit een splitsing geven waarbij  kinderen met overgewicht in de hoek van “zwak” “ongedisciplineerd” en “lui” worden geplaatst. Als je maar wilt dan kun je het toch?? Helaas zo gemakkelijk is dat niet…

Dus laten we met z’n allen letten op hoe we de beweging aanbieden aan kinderen. ( dit verhaal geldt natuurlijk ook voor volwassenen..) Alleen meer is onvoldoende.

Hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht. www.praktijkdebron.nl

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.

De medemens is mijn stad

Velen reizen. Miljoenen mensen gaan op vakantie om in een andere stad geraakt te worden. Om indrukken op te doen. Om zich te laten inspireren. Ikzelf heb die behoefte niet. Als ik dat wel eens vertel dan is de reactie vaak:”oooh, ja, dat kan ook”. Ik wordt dan bekeken met enige verbazing. Reizen is toch leuk? Reizen is toch verlangen? Altijd “thuis” zijn is toch saai? Een sleur?

Ik besef dat ik als coach mijn reizen wel maak. In elk contact met een ander persoon ga ik op reis. Steeds weer sta ik mezelf toe om in het verhaal van de ander mezelf te voelen. Te ervaren wat het met mij doet. Ze voeren  me langs onbekende wegen, langs diepe wateren, over verstilde vlaktes, langs drukke plaatsen en ongerepte paradijsjes. Zo leer ik van elk contact. Ik bedank dan ook vaak mijn klanten en cursisten. Voor de mooie reis , die ik weer gemaakt heb.

En het is echt waar. De wereld is je spiegel. En als je doorhebt wat en hoe die wereld jou spiegelt, dan kun je elk moment op reis. De medemens is het meest gevoelige stukje van jezelf. Ik ga graag op reis in de ander!

Groet, Michiel

dank aan Rogier.

De kracht van schaarste 2

In mijn vorige stuk “de kracht van schaarste” schreef ik over wat schaarste met ons doet. Ik belichtte met name het “hamster-gedrag”. Maar schaarste doet meer.

Hoe zien al die mensen er uit, die klaar staan om de deuren van de Bijenkorf plat te lopen tijdens de 3 dwaze(n) dagen? Vol energie, gefocust, elke spier staat gespannen om die sprint naar de juiste afdeling en het juiste rek te maken. Zoekend naar de kortste, maar zeker de snelste weg…Vol vuur trekken we bij elkaar de spullen uit de handen: “van mij!”.

Wauw, wat een manifestatie van kracht! Dat is ook wat schaarste met ons doet. Het haalt het beste uit ons naar boven, wat nodig is om te overleven. En we hebben een enorm potentieel aan kracht en mogelijkheden in ons.

Veel mensen met overgewicht staan daar niet of nauwelijks bij stil. Maar voor het vergaren van de “broodnodige” voedingsmiddelen willen we best ver gaan. We scoren onze lekkernijen, richten onze aandacht maar op één ding. Toch nog even langs de supermarkt, langs het tankstation. Heel gefocust, liefst de snelste weg er naar toe. Hoezo hebben mensen met overgewicht geen discipline? Geen motivatie? Geen doorzettingsvermogen? Geen kracht?

Juist mensen met overgewicht laten veel van die krachten zien. De vraag is niet of ze ze hebben, maar hoe ze ze gebruiken.

Dus: Waar zet jij je kracht voor in?

Michiel Fondse, coach bij overgewicht.

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.

De kracht van schaarste

In de trein naar Amsterdam de spits gelezen. Een heel artikel ging over de drie dwaze dagen van de Bijenkorf. Wat een sterke marketing gebruiken ze bij de Bijenkorf. Petje af! Alleen maar 3 dagen! Op = op! Alleen NU! Superaanbiedingen! De afdeling marketing creeërt hiermee maar één ding: SCHAARSTE!

En wat doet de Nederlander? Rennen, vechten, spullen uit elkaars handen trekken, winkelen alsof je leven er van afhangt. Dat ene tasje, dat moet je hebben…..je bent een loser als je dat koopje mist! Kopen is scoren! Jij vervult je behoeften en gedraagt je als een aap bovenaan de apenrots. Jij overleeft het wel!

En dat is wat schaarste doet met ons. We gaan voor ons eigen overleefbelang! Een prachtig principe, dat ons in tijden van echte schaarste meer kans geeft op overleven. We willen immers niet dood!

Maar dit gedrag wordt ook opgewekt als er helemaal geen reëele angst is om te sterven. Creeër een omgeving waar alle signalen op schaarste staan ingesteld en men gaat zich gedragen alsof het laatste uur geslagen heeft. Onbewuste principes nemen het van de bewuste verstandige mens over. We laten ons leiden door oerprincipes en denken niet langer na. De roes van de beloning demt ons en laat remmen vervagen. We worden dwazen, zonder verstand. Drie dwazen dagen!

Zo is dat ook bij overgewicht. Er is tegenwoordig op lichamelijk, emotioneel en geestelijk vlak veel schaarste. Niet ontbijten geeft het lichaam het signaal van schaarste en het lichaam gaat meer “hamsteren”. Er is tegenwoordig ook veel diepliggende angst. Een hele bekende is de angst niet goed genoeg te zijn in deze op prestaties gerichte maatschappij. Deze angst is groot en zet ook aan tot lichamelijk “hamsteren”. Geestelijk hebben we ook veel tekorten. Elke overtuiging waarin we onszelf negatief neerzetten (ik ben dom of minderwaardig) geven ons ook het signaal van schaarste. Schaarste aan vermogen, kracht en waarde.

En eten is scoren en geeft ons hetzelfde roesgevoel als winkelen bij de drie dwaze dagen! Lekker!

Bedenk goed, dat de onbewuste drang om dan te gaan “vasthouden” en “hamsteren” vele male groter is dan je gezonde verstand.  Doe je niets aan je schaarste, dan ben je gedoemd om langdurig op wilskracht te lijnen en te sporten. En uiteindelijk verlies je de strijd tegen het oerprincipe en laat je het er weer bij zitten. De schaarste op lichamelijk, emotioneel en geestelijk vlak is toegenomen…weer aangekomen, een rot gevoel en nare gedachten over jezelf…loser dat je bent…..het oerprincipe grijpt hard in…de honger neemt toe en de kilo’s vliegen er aan.

Als je eenmaal gegrepen bent door “de roes” van het eten, dan is simpel lijnen en meer sporten geen uitkomst. Dat zijn dan verstandige acties, die jou als verstandige mens allang bekend zijn. Maar in je roes ben je een dwaas……………..

Wordt je bewust van dit gedrag en de principes. Zorg dat je je schaarste oplost. Dat is heel goed mogelijk. Stap uit de overleef-modus en ga echt leven, zoals dat voor jou bedoeld is. Met minder lichaamsgewicht!

Hoe creëer jij de schaarste in je leven? En ben je toe om daar iets aan te doen? Kom eens langs in mijn praktijk in Helmond of Amsterdam. Velen hebben de resultaten al gemerkt.

Hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht

Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.