Onderzoeken tonen steeds vaker aan, dat onze activiteit in de laatste 30 jaar niet noemenswaardig is veranderd. Met andere woorden: we bewegen nog net zo veel of weinig als we al 30 jaar doen. bewegingsarmoede wordt nog steeds aangemerkt als één van de “oorzaken” van de toename van met aantal dikke mensen. Hieronder een stuk, die hier over gaat:
Toename obesitas niet veroorzaakt door afname activiteit
De fysieke activiteit van inwoners van de Verenigde Staten en West-Europa is de afgelopen dertig jaar niet afgenomen. Het dagelijks energiegebruik van mensen in de geïndustrialiseerde landen verschilt, na correctie voor lichaamsgewicht, leeftijd en geslacht, niet significant van dat van inwoners van de Derde Wereld, en ook niet van dat van in het wild levende landzoogdieren. De recente obesitasepidemie is dus uitsluitend te wijten aan de toegenomen energie-ïnname uit de voeding.
Sinds de jaren ‘80 van de vorige eeuw is de prevalentie van obesitas in de Verenigde Staten en West-Europa dramatisch toegenomen. Als verklaring wordt vaak gewezen op de afname van de fysieke activiteit. Wij hebben sterke aanwijzingen dat deze verklaring onjuist is.’ Dit zegt prof. Klaas Westerterp, hoogleraar Humane Energetica bij de vakgroep Humane Biologie van de Universiteit Maastricht. Westerterp en zijn collega prof. John Speakman uit Aberdeen beschrijven deze aanwijzingen in een recente publicatie in het International Journal of Obesity (1).
Ik benadruk dit al jaren. Het ligt niet aan onze beweging. Uiteraard is weinig beweging ongezond, maar hierdoor worden we niet meteen dikker. Wel geeft weinig beweging een signaal aan het lichaam wat zoiets betekent als : het is koud buiten, want er wordt weinig bewogen, dus zorg voor extra lichaamsvet/ isolatie!!! Organismen, die het koud hebben gaan als vanzelf minder bewegen om lichaamswarmte te sparen. Maar ons lichaam kan niet zelf kijken of er wel echte kou is. Nee, dat reageert op weinig bewegen met diezelfde reactie. Vasthouden dus, energie besparen, opslaan en isoleren. Ontzettend efficient.
Maar dit artikel beschrijft eigenlijk dat we nog net zo veel bewegen. Dit kan dus een enorme toename van dikte niet verklaren. Maar wat dan wel? Het artikel is hier duidelijk over: De recente obesitasepidemie is dus uitsluitend te wijten aan de toegenomen energie-ïnname uit de voeding.
En hier ben ik het volledig mee eens. Onze lichamen zijn meer en meer aan het hamsteren. Aan het opslaan. Enerzijds omdat we onszelf niet alleen lichamelijk in de kou laten staan, maar ook emotioneel en mentaal.Het lichaam reageert precies het zelfde als we ons b.v. emotioneel te kort doen. Overtuigingen als “ik ben niet goed genoeg” laat ons lichaam alleen maar een tekort ervaren. Geestelijke kou of armoede.
Anderzijds eten we veel geraffineerde gemanipuleerde voeding, met een vaak lage calorische waarde. Of voeding met een laag suiker-, dan wel vet gehalte. Dit is een grote boosdoener voor ons overgewicht. Suikers en vet heeft het lichaam nodig. Eet je voeding met weinig vet, dat zal het lichaam om meer vragen( zeker als er lichamelijk, emotioneel en mentaal een kou, schaarste is). Het lichaam “vraagt” dit door een honger signaal. Het wil meer! Daar kunnen we haast niet omheen. Dit is een biologische prikkel, die oersterk is. Het is immers verbonden aan de angst om dood te gaan. Zonder eten en drinken zijn we binnen een week dood en dat wil het lichaam niet! Maar met dit extra eten geven we het lichaam misschien wel de juiste hoeveelheid vet, maar dit gaat vaak gepaard met bv extra koolhydraten. En daar was eigenlijk al een genoeg van. Maar geen nood: in dit geval kan het als reserve wel opgeslagen worden, want de kou is vaak nog niet uit de lucht. Zie daar: we komen aan!
Belangrijk is om ook te noemen, dat als we zoetstoffen eten, dat het lichaam wel registreert, dat er suiker wordt geproefd, maar dat we geen calorieën aan het lichaam geven. We foppen het lichaam. De hersenen op hun beurt willen die calorieën wel gaan verbranden.Op het moment dat de hersenen signaleren dat die er dan niet zijn, zal er weer een honger signaal worden geproduceerd, om toch de taak van verbranding te laten gebeuren. Dus ook dan eten we meer dan we eigenlijk nodig hebben. Het lichaam en de hersenen zijn in de war.
Afvallen is in veel gevallen een reactie op het weer normaliseren van je voedingsgewoonte. Met regelmaat en matig eten, met liefde en aandacht eten, gezonde producten en de echte voeding eten! Echter zolang er op enig terrein een “kou” blijft bestaan, zal de hongerprikkel blijven en is het volhouden van je gezonde voedingpatroon een helse klus. Weet wel: je wint het niet van de lichamelijke oerkrachten! Hoe graag je ook wilt.
Dit is vaak het punt waar veel mensen met overgewicht op uit komen. Met een goede intentie en met de kennis van gezonde voeding het toch niet kunnen volhouden. En wie geef je dan de schuld? Jezelf! Jij bent zwak! Hou je niet genoeg van jezelf? Zal wel, anders lukt het toch?
Dit is niet waar! Mensen met overgewicht, die ik ontmoet, hebben er heel veel voor over om gezond te leven. Zij doen dit niet als ze niet (een beetje) van zichzelf houden. Natuurlijk is hier ook nog veel winst te halen, maar dikke mensen zijn vaak enorm actief en berokken met hun overgewicht. Zeker niet zwak of ongediciplineerd!
Vaak zijn ze zich nog niet bewust van de biologische oerkrachten, de werking van je lichaam, hun persoonlijke “kou”. Door hier weet van te krijgen merken ze, dat ook zij kunnen afvallen. Niet langer gevangen in je oude patronen.
Hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht
Waarom ik over overgewicht schrijf? Lees mijn missie.
