Is willen afvallen een goede reden om af te vallen?

Willen afvallen. Wens van velen. Maar is het ook een goede reden om af te vallen? Willen afvallen is een willen, dat maakt het nog niet tot een reden. Veel mensen denken door iets te willen een reden te hebben om dat dan ook te gaan doen. Willen afvallen is alleen een willen. En willen we wel echt afvallen? En zo, ja? Waarom dan? Als je daar een antwoord op kunt geven, dan heb je een reden. Onder het willen afvallen zit altijd een reden. Anders wil je het niet. Omdat mijn knieën zeer doen is een reden, omdat ik mijn kleren niet meer aankan ook, omdat ik mezelf lelijk vind eveneens.

Als willen afvallen geen reden is, dan is minder wegen dat ook niet. Dan is maatje 36 dat ook niet, dan is er dunner uitzien dat ook niet. Of gelukkiger zijn al helemaal niet.  Dat zijn allemaal willen. De reden is: ik weeg te veel voor mijn gezondheid, de reden is:  ik heb maat 46, de reden is:  ik pas niet meer in een stoel. De reden is: ik voel me niet gelukkig met mij huidig gewicht.

Veel van mijn klanten komen met dit soort redenen naar mij toe. Zij zijn allang het stadium voorbij, dat willen afvallen genoeg zou zijn om af te vallen. En toch met die redenen is het hen niet gelukt om blijvend af te vallen. Is een reden dan niet voldoende?

Geen enkele reden is voldoende om af te vallen. Vraag maar na, bij wie dan ook, die kampt met overgewicht, ze hebben redenen zat. 

Wat veel gebeurt is dat er naast de reden ( het startpunt) een doel ( eindpunt/ streefgewicht) wordt geplaatst. Is dat doel dan niet een goede reden om af te vallen? Vaak is zo’n doel ( ze vertellen er wel bij dat het haalbaar moet zijn) een afgeleide van de eerder genoemde willen.  En dat wat nu juist niet genoeg om af te vallen. Zowel een startpunt als het hebben van een eindpunt is onvoldoende om af te vallen. Het zou een wandeling tot een geweldig avontuur maken door je vertrek- en je eindpunt te kennen!! Fijn dat je ergens bent en nog leuker, dat er een plek is waar je naar toe wilt, maar je zult moeten lopen. Zelf stappen moeten zetten, anders kom je er niet. Wandelen heet dat!

En hoe wandelen de mensen met overgewicht? Zij die al heel vaak een nieuwe afvalwandeling zijn gestart met een prachtig doel voor ogen? Vaak zetten ze de stappen, omdat ze iets willen( het doel)..maar ontbreekt het zicht op elke stap. Vaak worden slechts stappen gezet rondom eten en beweging. Minder eten en meer bewegen. Is hun reden om af te vallen  meer  bewegen of minder eten? Ik heb nog nooit iemand horen zeggen: “ik wil afvallen, omdat ik dan minder eet en meer beweeg”. Veel van hun energie en tijd gaat zitten in minder eten en meer bewegen. Vaak met een tijdelijk resultaat, maar op de langere termijn zonder resultaat. En waarom? Enerzijds, omdat eten en bewegen handelingen zijn en geen doel op zich. En anderzijds, omdat de werkelijke reden ontbrak. De werkelijke reden, die hen motiveert om bij elke stap, die je zetten hem ook daadwerkelijk te zetten. De reden, die je weer op de been helpt, als je er even bij bent gaan zitten of in een sloot bent beland. Er is maar één echte reden te bedenken, die jou aanzet tot afvallen. Je eigenwaarde. Jouw unieke zijn. Gewoon Jijzelf! Jij, die er toe doet. Veel mensen hebben problemen om vanuit eigenwaarde te handelen of te wandelen.

Jezelf liefhebben is de enige reden om af te vallen. En als je moeite hebt om dat te doen, stop dan met diëten en buitensporig bewegen, want dat doe je dan vast niet uit zelfliefde. Leer weer van jezelf te houden en onderzoek alles wat jou weerhoudt om dat bij elke stap in je leven te doen. Dan pas heeft het hebben van een startpunt en een einddoel zin. Dan zullen je stappen resultaat gaan opleveren. Dan lukt afvallen, zonder dat het een enorme strijd wordt. Dan is het een enerverende wandeling op weg naar iets moois.

Hartelijke groet, Michiel

Onderhandelingen reclamecode kidsmarketing mislukt

De onderhandelingen tussen de Consumentenbond en de levensmiddelenindustrie over een nieuwe reclamecode zijn mislukt. Breekpunt is de leeftijdsgrens op reclame voor ongezonde producten zoals bijvoorbeeld snoep, chips, koek en ijs.

De consumentenbond wil dat de fabrikanten geen reclame maken voor kinderen onder de 12 jaar. Nu dit niet door de fabrikanten wordt overgenomen willen ze dat de overheid de reclames gaat verbieden. Als belangrijkste reden hiervoor stellen zij:

Uit onderzoek blijkt dat kinderen pas vanaf 12 jaar de ware aard van reclame en andere marketingacties goed kunnen doorgronden.

Ik heb mijn twijfels of dit echt zo is. Al jaren kijk ik samen met mijn kinderen naar de reclames en leg ze uit wat er werkelijk de bedoeling van is. Dat er veel verdraaid wordt en gesuggereerd wordt. Dat het allemaal schone schijn is. Zelfs mijn zoon van 9 snapt dit heel goed.

Maar volgens mij begaat de consumentenbond een vergissing. Waarom een leeftijdsgrens stellen op een manier van communiceren, die voor de jongeren niet te bevatten is, ja zelfs misleidend kan zijn, die in hun ogen schadelijk kan zijn? Is het dan niet beter om de reclameregels aan te passen?

Mijn voorstel zou zijn dat we reclame alleen maar toestaan als het door een kind van  6 begrepen kan worden, dat het eenduidig is en eerlijk vertelt wat het produkt doet. Zo’n beetje de basishouding van een ouder, die zijn kind opvoedt. Dan is geen leeftijdsgrens nodig.

Maar of we daar op zichten te wachten? Het zijn de grote mensen, die willen geloven in de illusie van de reclame, het zijn dezelfde mensen , die die reclames maken, het zijn dezelfde mensen, die onze kinderen een nepwereld voorhouden.

En wie snapt een 6 jarige nu het beste? Zijzelf, dus wat mij betreft mogen alleen kinderen van 6 reclames maken voor produkten.

hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht.

Wat zou u doen?

In een artikel las ik dat en bedrijf, dat fruitautomaten op middelbare scholen plaatst ( echt fruit en geen gokautomaat!) stopt met dit initiatief. Jongeren willen geen fruit kopen is hun conclusie. De automaten waren geplaatst vanuit de bezorgdheid over het aantal jongeren met overgewicht. Dit is geen opzichzelfstaand geval. Vanuit bezorgdheid wordt een actie gestart, maar deze sluit niet aan. Jammer, maar wel de realtiteit. En is die realiteit nu zo ingewikkeld, dat men de uitkomst niet had kunnen voorzien?

Wat zou u doen? Fruit uit een automaat of een reep chocolade? Een appel of een zakje chips? Ja, het eerste is gezond, maar het tweede is zo lekker! Vet en suiker en vet en zout . Een heerlijke combinatie. Voedingsstoffen waar we biologisch behoefte aan hebben. Maar blijkbaar hebben we een grotere behoefte, dan alleen het biologische. Immers we eten meer dan we voor verbranding en groei nodig hebben. Jongeren kunnen dus niet zomaar overstappen op fruit in plaats van hun bekende snack. Er is behoefte aan.

Zolang er niets gedaan wordt aan die behoefte zijn acties als deze gedoemd te mislukken. Of er wordt vanuit de overheid en andere instanties een verbod op middelen uitgevaardigd worden. En dat is wat er al met het roken gebeurd. Echter een mens laat zich niet zo maar dwingen zijn of haar gedrag te veranderen. Dat is algemeen bekend. Iemand moet echt zelf willen veranderen, anders komt er alleen maar weerstand. En dan zet men zich af tegen fruitautomaten als deze.

De bedoeling is dat de fruitautomaten wel meer geplaatst gaan worden op basisscholen. Goede voorlichting begint vroeg. Prima idee. Echter ook hierbij geldt, dat als er niets gedaan wordt aan de grote behoefte aan andere voedingsmiddelen, dat ook hier alleen succes gehaald kan worden als er dwang en drang aan te pas komt. En of dat nu het gewenste effect op termijn zal gaan geven?

Michiel Fondse, coach bij overgewicht

Vermageringsmiddelen

Wat een prachtig woord: vermageringsmiddelen. Vaak worden voedingsmiddelen als cafeïne, aspartaam, groene thee en nog tal van andere stoffen genoemd. Het woord op zich vind ik bijzonder. Je neemt voeding tot je om te vermageren.  Je voegt iets toe om minder te krijgen……

Je lichaam is ingesteld om met wat je tot je neemt aan de slag te gaan: opslag ( reserve)  en afgeven voor verbranding (actief kunnen worden en groeien). Vermageringsmiddelen willen met name de opslag tegengaan, maar zorgen voor grote verwarring in je lichaam. Je lichaam zal zich hier tegen gaan verzetten…en die biologische overlevingskracht is enorm. Vermageringsmiddelen kunnen het lichaam dus indirect aanzetten tot meer honger en opslag….

Hartelijke groet, Michiel Fondse, coach bij overgewicht, www.praktijkdebron.nl

Ideeën over mensen met overgewicht

Gisteren las ik een bericht met de volgende tekst: Zwaarlijvigen hebben geen karakter, zegt helft Belgen

en ook: Een nog grotere meerderheid (92%) beseft dat langdurig gewichtsverlies enkel behaald kan worden door een combinatie van sporten en diëten.

Een onderzoek in België en ik ga er even vanuit dat de meningen van de Nederlander niet veel zal verschillen. Ik concludeer, dat er nog veel onwetendheid is onder de medemensen over overgewicht. Bepaalde ideeën zijn erg hardnekkig. Maar voor mensen met overgewicht wel enorm lastig. Je zult het maar te horen krijgen: je hebt geen karakter en dat terwijl je al zo veel gedaan hebt om af te vallen……50 %! Dan moet je wel heel sterk in je schoenen staan om je daar niet door te laten beinvloeden….er zal nog veel aan educatie en begripvorming gedaan dienen te worden….

Maar de tweede regel is er zeker één van grote onwetendheid. Het woordje “beseft” is hierin de kern. In het onderzoek gaat men er dus vanuit dat afvallen gebeurt met diëten en sporten. Het onderzoek bevestigt dat dit besef er bij velen is.  ( waar is het besef eigenlijk op gestoeld?, de resultaten van de afgelopen 30 jaar laten zien dat diëten en sporten NIET helpt en slechts (nodig!)ondersteunend kan zijn bij het afvallen). Het onderzoek krijgt zo het resultaat waar het van te voren op kan rekenen. Feit blijft, dat 92 % het met de onderzoekers eens is dat diëten en sporten de manier is. Ook hier is goede voorlichting essentieel. Het is trouwens geen besef, maar een aanname! (Als je iets beseft, dan is het onderbouwd met feiten of door de eigen ervaring. Een aanname is een idee wat je zonder meer aanneemt, zonder onderbouwing, een overgenome “waarheid”, zonder dat je er vragen bijstelt of dit echt zo is)

Een ander feit is ook, dat als je wilt afvallen dat er meer dient te gebeuren en dat het niet zo gemakkelijk bereikt kan worden door diëten en sporten. Ik geloof, dat het onwetendheid is. En natuurlijk de angst om te veranderen. We veranderen niet graag. Daarom moet het vaak eerst heel ernstig worden voor men van de huidige ideeën afstapt. En leg maar eens aan een mager of dun persoon uit, dat ook hij/zij een bijdrage kan leveren aan het obesitasprobleem….door anders naar het probleem en anders naar hun medemensen te kijken.

Die hardnekkige aanname geeft rust in de hoofden van velen. Overgewicht is dus iets van anderen en “ze” missen het karakter. “ze” , de anderen……

Ik blijf me inzetten om een ander geluid over overgewicht te laten horen. Niet alleen voor de mensen met overgewicht. Maar voor iedereen. Overgewicht gaan ons allemaal aan. Het beinvloed onze omgang met elkaar, het raakt onze veiligheid en de betrokkenheid met elkaar…zolang dikke mensen gecategoriseerd worden en het probleem vooral bij hen gelaten wordt zal het probleem zich maar moeilijk laten oplossen.

De verandering zal logischerwijs niet starten bij hen, die geen overgewicht hebben. Vooral mensen met overgewicht zullen die start dienen te maken. Mensen met overgewicht kunnen hun steentje bijdragen aan de verandering van de ideeën. Door zelf op een andere wijze hun probleem aan te gaan pakken. Door af te stappen van de geeikte paden en de platgetrapte wegen, die hen niet echt heeft geholpen. Ideeën in onze maatschappij veranderen maar langzaam, maar ieder mens kan er aan bijdragen. Dus afvallen doe je niet alleen voor jezelf, maar ook voor de algemene tendens en gedachtengoed rondom overgewicht. 

Hartelijke groet,

Michiel Fondse coach bij overgewicht, www.praktijkdebron.nl