Er bestaat geen slecht voedsel!

en dus ook geen goed voedsel. Voedsel is niet goed of slecht. Dat zit echt alleen maar in ons hoofd. Ons denken en onze maatschappij is er mee vergiftigd.

Deze koppeling van goed en fout aan voedsel is voor veel mensen met overgewicht een groot probleem. Dat gaat als volgt:

Iemand die van zichzelf houdt eet, datgene wat gezond, verantwoord, gevarieerd is.  

Maar andersom werkt dit niet zo!! Als je verantwoord, matig, gevarieerd, biologisch of spiritueel verantwoord eet, dan hoef je helemaal niet van jezelf te houden en sterker nog: vaak houden we dan helemaal niet van onszelf. Het lijkt alleen maar zo. Ik eet biologisch, verantwoord, dus ik hou van mezelf! Eet ik dan een keer niet biologisch, verantwoord etc.. dan hou ik dus niet van mezelf…

Voeding wordt zo het symbool en ons eetgedrag is dan het signaal of we wel of niet van onszelf houden. Eten we een pizza of andere snelle hap, dan is dat een teken dat we niet in onszelf willen investeren en bevestigt dat ons zelfbeeld. : “ik ben niet veel waard! “

Er is niets mis met een pizza. Voeding verdient het niet om neergezet te worden als goed of slecht. Als we dan die pizza eten, dan eten we alleen maar schuldgevoel en proeven die pizza helemaal niet meer. “Pizza is slecht, bah, weg pizza, pizza is niet goed voor mij!!” Zonde van de pizza!

Voedsel is primair onze bouwstof! Meer niet! Geef het de aandacht die het verdient, maar misbruik het niet. Word je bewust van je “negatieve” overtuigingen, deel ze, maar koppel ze niet aan je eten. Zo kan je ook ontzettend genieten van een snelle hap, zonder schuldgevoel.

hartelijke groet, Michiel

De invloed van reclame op ons eetgedrag.

Vaak wordt er naar reclame en de manier waarop de reclame aangeboden wordt gewezen als een slechte invloed op de jeugd als het gaat om ons eetgedrag. Snoepreclames verbieden is een reactie daarop. Een tendens die de mogelijkheden van de reclame moet gaan inperken. Zoals ik al eerder schreef, maak je dan van alle consumenten lamme gewillige krachteloze mensen, die zelf niet kunnen bepalen wat gezond voor hen is. Informatie geven en bewustworden van de consequenties van welk gedrag dan ook is in mijn ogen veel belangrijker en effectiever.

Reclame werkt. Als men het maar genoeg ziet, dan gaat men in vele gevallen het gedrag er op aanpassen. Men vraagt zich dan niet af of het artikel wel gezond, nodig of correct is, nee, de herhaling is genoeg om er voor te vallen. Sociale druk vergroot de kans dat je het koopt en daarna jezelf wijs gaat maken, dat het een enorme toevoeging is op jou toch al zo geweldige leven. Ons ego kan hele mooie verhaaltjes verzinnen en ons zoet houden.

Het convenant ovegewicht is een organisatie, die in Nederland de strijd is aangegaan met het overgewicht. Allerlei acties worden georganiseerd. Een nieuw initiatief wat zij steunen is het volgende:

AH introduceert nieuwe leeromgeving over gezonde voeding voor bovenbouw basisscholen.

AH zorgt voor enorme hoeveelheden boterhammen op basisscholen. Het idee er achter is om kinderen te laten ervaren dat lunchen óok lekker en leuk kan zijn.  óók?!  Wat een vooringenomenheid. Echter wat mij meer bezig houdt na het lezen van zo’n artikel is dat het enorme reclame is voor AH. Een bedrijf, dat net als alle bedrijven afhankelijk is van omzet. Door dit soort initiatieven wordt er niet alleen “gezond” lunchen gepromoot, maar wordt er een bedrijf gepromoot, die afhankelijk is van deze toekomstige afnemers.

Zoals ik al schreef is het verstrekken van informatie over voeding van groot belang, maar we zullen onszelf eens af moeten vragen of de vermenging van bedrijven binnen onze schoolstructuur wel wenslijk is.  De verkeersles wordt toch ook niet door Audi of Volkwagen gegeven? Of de gymles door Nike?

Door reclame te willen gaan inperken denkt de huidige politiek invloed te kunnen hebben op ons eet- en koopgedrag. Echter via andere wegen laten ze toe dat bedrijven volledig met het overgewichtvraagstuk worden verbonden. Een naieve kijk op hoe mensen tot verandering komen. Je moet supermarkten niet laten bepalen, promoten wat gezond voor ons is. Zij zijn niet onafhankelijk en zullen ( on-) bewust zichzelf goed verkopen en die belangen zijn altijd belangrijker dan onze gezondheid.  En doet AH alle “ongezonde” producten nu in de ban? Geen chocoladerepen en chips meer in de schappen? Als AH consequent is dan doet ze dat. Echter de economie moet door, want ook de medewerkers van AH moeten toch brood op de plank hebben?

groet, Michiel