Al eerder schreef ik over het feit, dat bewegen niet zo’n grote invloed heeft op ons gewicht. Het volgende artikel schrijft hier ook over:
Eten maakt je dik, stilzitten niet
- dinsdag 12 mei 2009
De grootste oorzaak van overgewicht in de rijke landen is het teveel aan vet, suikers en calorieën. Op het Europese Obesitascongres in Amsterdam verdedigden Australische onderzoekers de stelling dat beweging nauwelijks invloed heeft op obesitas. Volgens hen kan de overheid dus beter haar focus verleggen: campagnes als sportelen en start to run hebben immers veel minder effect dan acties die pleiten voor gezonde voeding.
Overgewicht is een relatief recent probleem: dertig jaar geleden waren mensen met overgewicht nog een uitzondering. Nu hebben wereldwijd al 1,6 miljard mensen een Body Mass Index (BMI) van 25 of meer, van wie 400 miljoen mensen echt aan obesitas – een BMI van 30 of meer – lijden. Een gezonde BMI-waarde ligt tussen 20 en 25, en bereken je door je gewicht te delen door het kwadraat van je lengte (uitgedrukt in meter). Tegen 2050 zou in industrielanden maar liefst 90 procent van de volwassenen aan obesitas lijden.
‘Wij hebben ontdekt dat het overgewicht van de Amerikaanse bevolking bijna helemaal te verklaren is door het teveel aan calorieën’, zegt professor Boyd Swinburn, die het onderzoek leidde. ‘Het verminderen van lichamelijke activiteit speelde een te verwaarlozen rol. Als we terug willen naar het gemiddelde gewicht van de jaren zeventig, moeten we er dus op toezien dat de mensen weer minder beginnen te eten.’
Als advies geven ze dat kinderen 350 kliocalorieën en volwassenen 500 kilocaloriën per dag minder zouden consumeren. Het zou veel helpen. Maar wat zijn hier de gevolgen van?
Er vanuit gaande dat er 3 miljoen kinderen zijn in de leeftijd van 4 t/m 18 jaar. Dan betekent dit dat er dagelijk 3 miljoen glazen frisdrank en 3 miljoen bakjes friet minder gegeten zullen worden. Dat is 500.000 liter frisdrank per dag!!! 18 miljard liter per jaar!
De hele frisdrank indurstrie komt dan in de problemen lijkt me. Om over de frietverkopers maar niet te spreken. Uiteraard zal de mindering verdeeld worden over veel voedsel en diverse dranken, maar die mindereing zal een enorme invloed hebben op de omzet van veel producten. Nu we in de economische crisis zitten merken we wel dat we de afgelopen decennia in overvloed hebben geleefd en dat we vooral werkten aan winstgroei. Dus op steeds meer produceren en op steeds meer verkopen en consumeren. Onze maatschappij is een obese maatschappij. Ons denken over consumeren is niet gestoeld op reëele behoeften, maar op meer en steeds meer. En dit is dus niet alleen de gedachtengang van de mensen met overgewicht. Ook veel fabrikanten en bedrijven denken en gedragen zich precies hetzelfde.
Natuurlijk is het gezond en verstandig om je eigen consumptie kritisch te bezien en aan te passen. Alleen is dit niet voldoende om dit probleem aan te pakken. Hiervoor zullen veel bedrijven en instellingen, maar ook de politiek kritisch naar de eigen doelen en targets moeten kijken. Alleen maar meer en meer is niet meer van deze tijd. En is zeker geen stimulans voor de individuen, die gemotiveerd hun eigen consumptiegedrag onder de loep nemen. Alleen samen kunnen we de obesitas problematiek een halt toeroepen.
hartelijke groet, Michiel
