Vanmorgen op tv sprak de priester Antoine Bodar over verzadiging. Prachtig. Hij kiest er bewust voor om niet verzadigd te zijn, in alles. Dus ook niet in zijn behoefte aan voeding. Natuurlijk kiest hij niet voor honger, maar hij eet net zo veel als dat de honger ( of trek, hier in het westen) weg is. “Verzadiging geeft geen prettig gevoel” zo zei hij.
En ik kan hem volgen. Want ben je verzadigd, dan is het verlangen naar…verdwenen. Je prikkel om actief naar iets op zoek te gaan verdwijnt. Zo is het met voedsel, maar zo is het ook met andere materiële zaken. Het hebben van de zaak is het einde van de vermaak is een oude zegswijze die dit heel duidelijk maakt.
Oude culturen spreken hier ook over. Eet 80 % van waar je behoefte aan hebt, is hun wijsheid. Gandhi zei ooit eens “wil je oud worden, halveer je maaltijden”. Ik denk dat hij ook op die verzadiging doelde.
Dus het gaat er niet om om verzadigd te worden, het gaat er om om het verlangen te koesteren en niet voor de volle 100 % in te lossen. Trek hebben, daar gaat het om. Dan begint het plezier en het genot. Dat gevoel drijft je. Dan wordt een heerlijk broodje dubbel zo lekker. Trek in dat broodje geeft veel meer emotie en beroering, als het eten van dit broodje of het broodje gegeten te hebben. Het eten is ook een plezier, maar vaak is het voelen dat je “vol” zit geen prettig gevoel.
Wil je minder gaan wegen? Halveer je maaltijden of eet maar voor 80 %. En geniet van het verlangen! Lang leve de trek!
groet, Michiel
